IJmuiden Courant 21 november 2019

Een artikel over Dasha Beltiukova

Dwarsfluit zorgt voor magische klanken

Voor Dasha Beltiukova was het van jongs af aan ‘heel gewoon’ om iets met muziek te gaan doen. “Ik kom uit een muzikaal gezin. Mijn vader is componist, mijn moeder pianist. Mijn zus speelt viool en mijn broer componeert, speelt piano en zingt.” Dasha koos als zes-jarige voor de dwarsfluit. “Wat een juweeltje.”

Fluit is volgens de in Minsk geboren Dasha, die sinds 1999 in Santpoort-Noord woont, niet zo populair. “Je hoort fluit niet zo vaak in Nederland. Gitaar, harp en piano hoor je veel vaker.” Toch geeft ze haar hele ziel en zaligheid aan het instrument en aan de muziek. “Naast mijn kinderen betekent muziek alles voor mij”, zegt de fluitiste na de repetitie in ’t Mosterdzaadje, waar ze vrijdagavond samen met de uit Minsk overgevlogen pianiste Marian Romeyko optreedt.

Toch draaide het thuis bij gezin Beltiukova niet enkel om muziek. “We waren als gezin erg betrokken bij poëzie, theater, film en literatuur. Kunst, daar ging het om”, herinnert Dasha (39) zich. “Als jong meisje vond ik kunst al fijn. Vriendinnetjes om me heen waren bezig met dans en sport. Ik had weinig tijd om af te spreken, maar siekem vond ik het leuk om optredens te geven en om bezien en gehoord te worden als ik op een podium sta.”
Op haar begentiende verhuisde Dasha naar Nederland om dwarsfluit te studeren aan het Conservatorium van Amsterdam. Daarvoor was ze al even in het land voor een masterclass. “Ik kwam in contact met de Haarlemse pianist Bernd Brackman. Hij speelde met fluitist Jacques Zoon. Zij hebben een prachtig Nederlands fluitrepertoire ontdekt.”

De tijd staat stil als ik mooie klanken hoor

Stimulans
In Wit-Rusland was wel muziek voor de fluit, maar in Nederland klonk het anders, zegt ze. “Ik was verrast dat fluit heel anders kan klinken. Heel subtiel met een Frans accent. Maar tegelijkertijd ook expressief en krachtig. Het was voor mij een grote stimulans om mijn studie hier te volgen.”
Het was voor Dasha voldoende reden om zich in Nederland te vestigen. Inmiddels woont ze hier twintig jaar en staat ze in heel Europa en ver daar buiten geprogrammeerd. Ze treedt regelmatig op met de muzikanten Mirjam Rietberg, Vital Stahievitch en Hans van Gelderen.

Vrijdag speelt ze samen met Romeyko onder meer werk van Bach, Mozart, Enescu en Poulenc. Ook spelen ze stukken van haar vader, de Wit-Russische componist Sergey Beltiukov. Hij is bekend van zijn melodieuze kamermuziek. Zo schreef hij het stuk ‘Credo’ ter nagedachtenis aan Tsjernobyl. Afgesloten wordt met ‘Tango’ vol zwoele ingehouden hartstocht.
“Ik heb alle premières van mijn vaders composities voor fluit uitgevoerd”, vertelt Dasha met een grote glimlach. “Ik ken zijn muziek heel goed. Soms loop ik dagen rond en zing ik de melodieën.”

Naast zelf spelen geeft Dasha masterclasses aan geïnteresseerden en geeft ze les aan jonge fluittalenten. “Tijdens het lesgeven, vergeet ik soms de tijd. Als kinderen een hele mooie klank hebben en goed hebben gestudeerd, dan geniet ik daar enorm van. Soms staat de tijd helemaal stil.”
Podiumbeest

Dasha houdt ervan om muzikanten samen te brengen. “Mijn kracht is om mensen, die verschillende instrumenten bespelen, om mij heen te verzamelen. Samen brengen we het geluid van de fluit. Dan onstaat er gewoon magie. Ik word daar heel gelukkig van. Als podiumbeest kan ik die magie goed overbrengen.”

Marina de Haan
IJmuider Courant, donderdag 21 november 2019

Reacties zijn afgesloten.