vrijdag 11 mei 2007 – 20.15 uur

GITAAR
Fernando Riscado Cordas jr.
Barrios, Dowland, Weiss, Tarrenga, Moreno Torroba

Meestergitarist Fernando Riscado Cordas

Fernando Riscado Cordas

De gitarist Fernando Riscado Cordas (Den Haag 1975) is een van de meest indrukwekkende hedendaagse gitaristen. Hij is op vrijdag 11 mei om 20.15 uur te beluisteren in ’t Mosterdzaadje. Op zijn programma staan Weiss, Mangoré, Dowland, Tárrega, Torroba, Sor en Mangoré.
Fernando Riscado Cordas wordt geprezen om zijn weergaloze klank, zijn transparante spel en pakkende vertolkingen. Hij treedt op in kleine en grote zalen in Nederland, Italië, Frankrijk, Engeland en Spanje. Hij maakt deel uit van het vermaarde ‘Trio de Cologne’.
Fernando Cordas studeerde klassiek gitaar aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag bij Robby Favery, Raphaëlla Smits en Zoran Dukic. Hij werd als één van de weinigen toegelaten tot de gespecialiseerde ‘Master of Music’ opleiding en ontving in 2003 zijn masterdiploma met twee prestigieuze onderscheidingen: voor professionaliteit en interpretatie. Hij speelde op verschillende internationale festivals en masterclasses bij o.a. David Russel, Hubert Käppel, Carlo Marchione, Sergio Assad, Roland Dyens en David Starobin. Naast zijn concertactiviteiten is Fernando Cordas een gerespecteerd gitaarpedagoog. Als zodanig heeft hij zich gespecialiseerd in het begeleiden van jong talent in de aanloopfase van een beroepscarrière. Wegens zijn verdiensten als gitarist werd Fernando Cordas in de gelegenheid gesteld een concertgitaar te laten bouwen. Dit instrument, gebouwd door luthier Nicolaas van der Waals, is vervaardigd uit de meest zeldzame en hoogwaardige houtsoorten. Het is gebaseerd op de instrumenten van Herman Hauser I, de favoriete luthier van Andrès Segovia.

Fernando Riscado Cordas

De composities die op het programma staan geven weer hoe divers het klassieke gitaar repertoire is. In de renaissance en barok bestond het instrument gitaar nog niet zoals wij dat kennen. Door transcripties te maken is het toch mogelijk om stukken uit deze periode te spelen. De Engelse renaissance componist John Dowland schreef introverte en vaak melancholieke muziek. Als componist voelde hij zich vaak miskend. Het contrast met de flamboyante Sylvius Leopold Weiss is groot. De barok componist Weiss was als luitspeler en componist enorm populair en lange tijd zelfs de best betaalde musicus aan het hof van Dresden. In de 19e eeuw was het modieus om melodieën uit opera’s te gebruiken in instrumentale composities. Fernando Sor schreef een dergelijke compositie aan het begin van de 19e eeuw en nam een thema van Mozart als uitgangspunt. Aan het einde van de 19e eeuw verwerkte Francisco Tárrega meerder thema’s uit ‘La Traviata’ van Verdi in zijn muziek.
Vanaf het begin 20e eeuw deden Spaanse componisten hun best om Spanje als muziekland op de kaart te zetten, zo ook Frederico Moreno Torroba. Hij liet zich beïnvloeden door de Spaanse folklore. Agustín Barrios Mangoreé werd ‘de Paganini van de gitaar, uit de jungle van Paraguay’ genoemd. Zijn composities zijn na zijn dood in vergetelheid geraakt. Gelukkig is ongeveer éénderde daarvan nog bewaard gebleven. Sinds zijn herontdekking, ongeveer 30 jaar geleden, worden zijn composities zeer veelvuldig uitgevoerd.

Reacties zijn afgesloten.