vrijdag 24 september 2010 – 20.00 uur

LIEDRECITAL
Joost van Tongeren – bariton
Emily Krijgsman – piano
Brahms, Schubert, Wolf

Ernst und Freude

Joost van Tongeren

Bariton door Joost van Tongeren en pianiste Emily Krijgsman brengen op vrijdag 25 september om 20.15 uur een liederenrecital met als titel “Ernst und Freude”. Met voor de pauze de wonderschone Vier Ernste Gesänge van Brahms en een selectie romantische liederen van Schubert.

Joost van Tongeren timmert met zijn warme stem flink aan de weg en is momenteel veel gevraagd als solist bij koren en oratoria. In juni nam hij deel aan het Oerol Festival in Terschelling. In ’t Mosterdzaadje oogst hij alom lof voor zijn stem én programmakeuzes. Dit keer zet hij de ernstige liederen, gebaseerd op Maarten Luthers vertaling van de bijbel die gedachten over de dood representeren, tegenover het licht dat Schubert over de liefde en de natuur laat schijnen.

Emily Krijgsman-Fehr

Brahms schreef de Vier Ernste Gesänge naar aanleiding van Clara Schumann die door een beroerte was getroffen. Zijn leven lang had hij haar, de vrouw van Robert Schumann lief gehad. Brahms was al tien jaar daarvoor gestopt met liederen schrijven, maar deze gebeurtenis moest verwerkt in muziek. Niet met de bedoeling om ze uit te laten voeren, Brahms vond ze veel te persoonlijk. In deze liederen is in stijl en vorm niets meer terug te vinden van zijn voorgaande liederen. Hij koos voor een vrije vorm en zeer dramatische elementen. Zo richt het eerste lied zich op de vergankelijkheid van het leven en eindigt met de vraag “Wie weet of de ziel wel opwaarts rijst?”
Het tweede lied beziet al het slechte in de wereld en concludeert dat wie nog niet geboren is, eigenlijk het best af is: Hem zal geen kwaad raken.
Het derde lied transformeert de Bittere Dood in de Goede Dood. De dood bevrijdt van het lijden.
Het vierde lied is een ode en loflied aan de liefde.

Na de pauze vergeten we de “Waarom zijn Wij Op Aarde” vraag en laten we ons meenemen door overtuigend-romantische-naïviteit. Het is bewonderenswaardig te noemen hoe Schubert zich kon laten meevoeren door zijn sentimenten voor de natuur en de ‘Vreugden des Levens’. Schubert, die zelf bepaalt geen leven leed zonder ‘downs’ en met weinig ‘ups’ Een mooi contrast: Brahms analyseert moeite, pijn en leed; Schubert lijkt zich er in zijn muziek van af te keren en verluchtigd daarmee het bestaan.
Leve de Vreugde, de Natuur, de Liefde….het Leven.

Emily Krijgsman-Fehr is Canadese die in 1989 op het Conservatorium van Waterloo de Golden Medal in Music ontving. Zij kreeg zelf een positie binnen het conservatorium maar ging voor verdere studie naar de V.S. In 2002 studeerde zij af in Minnesota voor begeleiding en coaching. Door haar huwelijk met een Nederlander woont en werkt zij nu hier. Zij is vaste begeleidster van twee koren, heeft een lespraktijk en werkt samen met zangers.

Reacties zijn afgesloten.