vrijdag 12 november 2010 – 20.00 uur

KLARINET EN PIANO
Fleur Bouwer – klarinet
Martijn Willers – piano
Brahms, Beethoven, Von Weber, Berg

Fleur Bouwer en Martijn Willers halen alles uit hun instrument

Fleur en Martijn
foto: Hans Hijmering

Twee Nederlandse toptalenten, de klarinetiste Fleur Bouwer en de pianist Martijn Willers zijn op vrijdag 12 november om 20.00 uur te gast in ’t Mosterdzaadje. Hun programma omvat Von Weber, Berg, Beethoven en Brahms.

In dit concert zal de klarinet al haar verschijningsvormen laten zien. Naast één van de hoogtepunten uit het romantisch repertoire — de eerste klarinetsonate van Johannes Brahms — horen we de zeer virtuoze Grand Duo Concertant van Carl Maria von Weber. Waar Von Weber het snelle spelen tot kunst verheft, verkent Alban Berg in zijn Vier Stücke juist de mogelijkheden van verschillende klanken een kleuren op het instrument. Met haar prachtige klarinetspel zal Fleur Bouwer de luisteraar in al deze facetten van het instrument weten in te pakken. Daarbij komt het inspirerende samenspel dat Martijn Willers en Fleur Bouwer in de loop der tijd hebben opgebouwd. Een feest om te zien en te horen. Niet voor niets sleepten ze vele prijzen in de wacht en stonden ze op alle grote concertpodia in Nederland.

Von Weber is vooral bekend als operacomponist en dat is in het Grande Duo terug te horen. Het is het enige werk dat Von Weber schreef voor piano en klarinet. Wel schreef hij voor klarinet solo met begeleiding voor orkest. In het Grand duo heeft de piano bepaald geen begeleidende rol. Vooral het derde deel vraagt een fabelachtige techniek van de pianist. Von Weber, zelf een begenadigd pianist, speelde de première van het stuk zelf.

De Vier Stücke van Alban Berg uit 1913 droeg hij op aan zijn leermeester Schönberg. Als geheel is in dit werk een sonatevorm te ontwaren in vier delen. Berg laat de musici in het werk op zoek gaan naar extreme kleuren, van bijna onhoorbaar zacht fluisteren op de klarinet tot luide clusters op de piano.

Het lied Adelaïde van Beethoven is van rond 1795. De klarinettist Iwan Müller maakte er een bewerking van. In dit lied verklaart de zanger zijn liefde aan Adelaïde. In het eerste deel vertelt hij dat hij Adelaïde overal ziet; in de bomen, in het water en in de sterren. Het wat wrange tweede deel is een vreemde fantasie over de dood. De zanger zingt over de bloemen die op zijn graf zullen verschijnen als ode aan Adelaïde. Vreemd genoeg zet Beethoven dit tweede gedeelte juist op, in een vrolijk allegro molto.

Tot slot een meesterwerk van Brahms dat behoort tot het ijzeren repertoire voor klarinet en piano. De Sonate nr. 1 is een pracht stuk kamermuziek waarin de pianist en klarinettist gelijkwaardige partners. Hij werd voor het schrijven van deze sonate geïnspireerd door het horen van de klarinettist Richard Mühlfeld tijdens een concert van Von Weber.

Dit concert moet meegemaakt worden!

Reacties zijn afgesloten.