vrijdag 9 oktober 2015 – 20.00 uur

CELLO & PIANO
Immanuel van IJzerlooij – cello
Daniël Cramer – piano

Twee grote musici samen in duo voor cello en piano

Immanuel van IJzerlooij
en Daniël Cramer

Vrijdag 9 oktober om 20.00 uur zijn de cellist Immanuel van IJzerlooij en de pianist Daniël Kramer te gast in ’t Mosterdzaadje. Deze twee grote muziektalenten hebben elkaar in samenspel helemaal gevonden. Op hun programma staan: Beethoven, de cellosonate nr. 3 op.69 (1808), de Élégie op. 24 van Gabriel Fauré (1878) en de 2e cellosonate van Bohuslav Martinů (1941).

Immanuel van Ijzerlooij speelt al vanaf zijn 5e jaar cello. Begon zijn studie aan de Jong Talentklas in Utrecht en studeerde met onderscheiding af bij Dmitri Freschtman aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij won de eerste prijs bij het Jong Muziek Talent Nederland. Behaalde de tweede prijs op het Nationaal Cello Concours en nam daar de publieksprijs in ontvangst. Als solist werkte hij bij Sinfonietta Amsterdam en het Britten Jeugd Strijkorkest. Hij speelt op een Saxon-cello.

Daniël Kramer studeerde bij Ton Hartsuiker in Utrecht en vervolgens aan het Conservatorium van Amsterdam bij Håkon Austbø. Daarnaast volgde hij regelmatig lessen bij Willem Brons en bij Claude Helffer in Parijs. Zijn diploma’s 1e- en 2e Fase behaalde hij beide met onderscheiding, respectievelijk in 1998 en in 2000. Hij won prijzen op verschillende concoursen; zo won hij in 1994 de eerste prijs en de Gaudeamus-prijs tijdens de landelijke finale van het Prinses Christina Concours en in 1996 de tweede prijs op het SJMN-concours. In 1995 werd hem op het European Music Competition for Youth in Luxemburg een eerste prijs voor pianobegeleiding toegekend. Hij nam deel aan masterclasses van o.a. György Sebök, György Sandor, Earl Wild, Pierre-Laurent Aimard, Florent Boffard en Murray Perahia. Daniël maakte als solist zijn debuut in 1996 met het Residentie-orkest onder leiding van Yan-Pascal Tortelier. Verder soleerde hij met het Radio Kamerorkest o.l.v. Peter Eötvös, het Nederlands Jeugdorkest o.l.v. Reinbert De Leeuw en het Nesko. Veel bijval oogstte, afgelopen zomer, zijn vertolking van Berg’s kammerkonzert o.l.v. William Purvis, wederom in samenwerking met het NJO. De kamermuziek neemt voor hem een belangrijke plaats in. Hij werkt regelmatig samen met prominente musici als Nobuko Imai, Philippe Graffin en het Mondriaan Kwartet. En met zijn vrouw, de sopraan Sabine Wühtrich vormt hij een veelgevraagde succesvol duo.

De sonate op. 69 van L. van Beethoven is de meest vocale sonate die Beethoven in dit genre heeft geschreven, waarbij beide stemmen even belangrijk zijn. Geschreven in zijn meest productieve compositorische periode. In hetzelfde jaar publiceerde Beethoven ook o.a. zijn vijfde en zesde symfonie. De sonate werd opgedragen aan Baron Ignaz von Gleichenstein en voor het eerst uitgevoerd maart 1809 door cellist Nikolaus Kraft en pianist Dorothe Ertmann.

Élégie op. 24 van G. Fauré is geschreven in een A-B-A liedvorm. De Élégie is door Fauré opgedragen aan Jules Loeb, die het leven liet in 1883. Eerder dacht men dat de Élégie deel uitmaakte van een onvoltooide cello sonate. Het stuk werd origineel voor cello en piano geschreven. Ook bestaat er een latere bewerking uit 1890 voor cello en orkest.

De sonate nr. 2 van B. Martinů kenmerkt zich door de vele syncopische ritmes in het eerste en laatste deel, waarbij de componist veelvuldig gebruik maakt van andere maatsoorten, waardoor het echt een ‘pas- en meetwerk wordt’. Dit wordt onderbroken door het lyrische middendeel. Martinů schreef drie Cello Sonaten; de tweede, H. 286 schreef hij in 1941 (Jamaica, Long Island).

Reacties zijn afgesloten.